Somers_Nele
Wanneer Kai nu mijn praktijk komt binnen gewandeld is dat met een grote glimlach op haar gezicht. Vriendelijk krijg ik een begroeting. Zwierig hangt ze vervolgens haar jas over de stoel. Sierlijk zet ze zich neer. Ik mocht haar al van de eerste keer dat ik haar zag maar toen had ze dikke wallen onder haar ogen, piekerig haar en kwam ze hypernerveus binnen. Kai vroeg me toen wel tien keer of ze nog te helpen was. Of er niets grondig mis met haar was. Of zij niet het hele probleem was. Kai twijfelde aan alles. Aan haar uiterlijk, aan haar intelligentie, aan haar keuzes, aan haar capaciteiten. Al was Kai een succesvol zelfstandig consulent, ze stelde zichzelf voortdurend in vraag. Kai werkte in de marketing en was de drijvende kracht achter verscheidene succesvolle campagnes.
Ze coördineerde, van het begin tot het einde, grote events. Zowel de ontwerpen, de ideeën, de drukwerken, de genodigden, de inschrijvingen, het ontvangen, problemen oplossen, tevredenheid checken, opvolgen en de balans op maken. En alles ertussen in. Kai is een duizendpoot die moeilijk kan stoppen. En dat maakt deze wervelwind ook zo succesvol. Al bleek het niet eindeloos. Want toen ik haar leerde kennen had de vermoeidheid toch overgenomen. De fysieke klop is een tijdje gegroeid. Kai kon hem voelen trekken aan haar maar ze negeerde hem. De finale doodsteek was een onverwachte aanval door het management over een campagne die bijna gelanceerd werd en ineens helemaal moest omgegooid worden. Veel van Kai haar harde werk zou verloren zijn en ze moest nu de komende weken zonder rusten alles nog aangepast krijgen. Dat was het punt waar Kai ingestort is.
Kai kon zich niet meer concentreren en kon daarom haar werk niet meer uitvoeren. Elke zin die ze wilde lezen bleef dansen voor haar ogen. Ze begreep amper nog wat er van haar verlangd werd. Ze kon zich niet meer herinneren welke stappen er gezet moesten worden en creatieve oplossingen zoeken dat ging helemaal niet meer. Het enige wat Kai nog wilde doen was in haar bed liggen, de wereld vermijden en slapen. Of huilen. Kai was ervan overtuigd dat ze een mislukkeling was.
Ik vroeg me af welke stap we best eerst konden zetten want ik vond het zo erg dat ze zich zo uitgeput en gefaald voelde. Voor welke pijler kies ik vandaag? Kies ik voor pijler één en start ik met uitleg over het zenuwstelsel of kunnen we beter samen een meditatie doen? Of kies ik voor pijler twee en onderzoek ik haar negatieve gedachten en help ik haar naar gezonde gedachten gaan? Of moeten we in reine komen met haar gevoelens? En is vooral pijler drie aan de orde?
Samen stopten we met praten. ‘Voel eens binnenin’ vroeg ik. ‘Wat vertelt je systeem je dat je nodig hebt?’ Kai keek me aan met verbaasde ogen. ‘Wat moet ik doen?’ ‘Voelen. In je lichaam. Op de plek waar je meeste stress zit. Maak contact met je lichaam en vraag haar wat je nodig hebt.’ Kai keek me eerst raar aan, maar zweeg en richtte haar geestesoog naar binnen om te voelen. Kai zweeg heel, heel lang. Niet zo gemakkelijk voor mij om zolang te wachten en ik begon te twijfelen of ik iets moest zeggen of doen. Toen ze haar ogen opende en begon te praten wist ze me precies te vertellen hoe ze haar werk anders ging aanpakken. Met wie ze contact moest leggen om te helpen. Wat belangrijk was en wat niet. Kai was teruggekeerd bij zichzelf en kon plots alles opnieuw helder zien. In plaats van in de paniek in haar hoofd te leven en niets meer te kunnen of niets meer te weten. Keerde ze terug naar de rust van haar lichaam, dat haar precies vertelde wat ze nodig had. ‘Maar eerst’ zei Kai, ‘eerst ga dit weekend helemaal niets doen voor het werk. Eerst wandelen, lezen, alleen zijn, slapen en in stilte tot mezelf komen.’ Kai verbaasde zichzelf met haar woorden en inspiratie.
We spraken af om voortaan elke ochtend even de tijd te maken om bij zichzelf te komen. Om te voelen wat voor haar prioriteit heeft en wat ze nodig heeft om dit allemaal aan te kunnen. Dit is een heerlijke start van haar dagen geworden. Al gaan die dagen natuurlijk nog op en af. En is er elke dag wel een verrassing. Toch is Kai sinds die dag nooit meer zo ver ontregeld geraakt en luistert ze steeds beter naar haar binnenwereld.
De kracht zit in het vertragen en voelen, zodat je woorden kan vinden voor wat er scheelt en voor wat je nodig hebt. Het is geen luxe om hier elke dag tijd voor te maken. Het is juist de sleutel tot je emotionele gezondheid.
En jij? Maak er maar snel vandaag tijd voor.
Liefs
