Voelde me emotioneel niet zo goed dus nam ik het stappenplan erbij. Dit is het resultaat…
- Vertraag. Sta stil bij wat er gebeurt. Welke emotie komt er bij je op? Wat maakt het je lastig?
Vandaag heb ik het lastig. Deze ochtend ben ik opgestaan en had ik nergens zin in. Niet om mijn lichaamsoefeningen te doen, niet om op te ruimen, niet om iets van werk te leveren. Zelfs niet om te douchen. Eten en drinken is uiteraard geen probleem, dat doe ik altijd graag. Dus wat is deze emotie juist? Wat voel ik juist? Ik voel een afkeer van alles wat ik moet doen. Ja, moet doen. De laatste dagen heb ik moeite met met opstaan, met op tijd zijn, met voortdurend blijven zitten, met niet in de zon kunnen wandelen. Het voelt allemaal als verplichting. Ook merk ik dat vele uren concentreren me zwaar valt. Dat mijn hoofd rust en stilte nodig heeft. Rust in de zin van even de riem eraf, wat lezen, wat ontspannen, wat ademen. Wat ben ik toch een perfectionist als ik werk. Net in een job waar je amper een perfectionist kan zijn. Want hoe kan je in hemelsnaam een mens perfect helpen? Elke mens is zo verschillend. Maar mijn diagnose over mezelf, vandaag, is duidelijk: ik heb teveel moeten in mijn leven.
- Check je lichaam. Is je zenuwstelsel overbelast? Heb je ontspanning nodig?
Ik denk niet dat mijn zenuwstelsel overbelast is. ik voel mijn oren niet tuiten, mijn lichaam niet trillen, mijn hoofd niet ontploffen. Het is eerder zo dat ik vandaag geen wilskracht heb.
- Onderzoek je gedachten. Ben je in oude denkpatronen beland? Hoe kan je terugkeren naar gezonde, helpende gedachten?
Het is niet zo dat ik de hele tijd zit te piekeren. Of over negatieve dingen aan het denken ben. Het is eerder zo dat ik geen zin heb. Meer een opstandige puber in mij die roept ‘ik heb geen zin, laat me met rust’.
- Ga na of dit bij je past. Misschien is het tijd om opnieuw te kiezen voor jezelf, je eigen pad, je waarden?
Hmm, ik denk niet dat dit het probleem is vandaag.
- Luister naar je gevoelens. Misschien willen ze gehoord worden: schrijf, praat, huil of ontlaad.
Ja, welk gevoel luister ik naar? Het is een gevoel van weerstand. Weerstand naar verplichtingen. Naar moeten. Naar iets anders doen dan waar ik zin in heb. Vandaag niet. Vooral nu niet. Het is alsof mijn potje wilskracht op is. alsof ik mezelf nergens toe kan bewegen. Vandaag. Ik wil eerder liggen in het licht. Tijd nemen om te luisteren naar de wind. Tijd nemen om de zon te voelen. Om me romantisch te voelen. Om romantisch te lezen. Om te lachen. Om alleen te zijn. Of om te verbinden. Tijd om te niksen. Tijd om te vertragen. Tijd om even niet te doen, maar om te zijn. Om te fietsen naar een ijsje. Om te wandelen naar het bos. Om hele discussies te hebben over niets. Mijn potje doorgaan is op. Ik voel dat ik zo graag even wil stoppen.
- Onderzoek je emotie. Wat wil ze je vertellen? Is dit een oude wonde die om heling vraagt? Vertrouw op je zelfhelend vermogen.
Als tiener heb je tijd om te niksen. Althans, ik had tijd. Een dagje in de tuin zitten. Een dag lezen. Een dag terrasjes doen. Een dag dromen over de liefde of over de toekomst. Misschien kan ik het me gewoon even gunnen. Mijn nood aan rust en niet moeten even toelaten. Even de nieuwsbrief laten rusten. Al mijn gevoelens en dromen te laten rusten. Al mijn lente-schoonmaak-plannen laten rusten en even enkel te zijn.
Het klinkt evident. Toch is het een worsteling in mezelf. Maar ik luister naar wat mijn gevoel me vertelt en neem tijd om te zijn. Vitamine D op te doen in de zon. Dus zie ik jullie allemaal pas opnieuw een maand later.
Het deed me wel denken, deze persoonlijke toetsing. Wat als we allemaal een potje wilskracht hebben. Sommigen hebben een grote pot en anderen een kleine. We hebben dit potje wilskracht enkel nodig als we geen interne motivatie hebben voor taken of acties. Want als het vanzelf stroomt, de interesse, de geboeidheid, dan heb je helemaal geen wilskracht nodig. Dan stroomt de energie zo uit je lichaam in de vorm, in de actie.
Maar wat als er dingen zijn die je minder vindt, misschien opruimen of koken of poetsen of naar een feest gaan of onkruid wieden of een spelletje spelen? Dan heb je wilskracht nodig om jezelf ertoe aan te zetten. Je leven zit vaak vol met elementen die wilskracht vergen. Hopelijk natuurlijk niet te veel, maar zonder is helemaal niet mogelijk of zelfs niet wenselijk. Wat moeten we anders met de energie die in ons potje wilskracht aangemaakt wordt? Soms trekken taken je hele potje leeg. Andere taken maar een heel klein beetje.
Hoe zou jij jezelf omschrijven? Heb jij veel wilskracht of juist weinig? Om door te gaan als het even niet leuk meer is, of te spannend is, of moeilijk loopt. Ik zou zeggen dat mijn potje niet bijzonder groot is. En een vreselijk gevecht als het leeg is. Kinderen krijgen heeft me wel geholpen mijn potje wilskracht uit te rekken. Daar ben ik zeker van. Want als puber was die erbarmelijk klein.
Ben jij je er eigenlijk bewust van wanneer jouw potje op is, of loop je zo over jezelf heen? Of geef je je hele pot wilskracht heel snel leeg of eerder niet? Hmm. Interessant.
Wat ik eruit leerde is dat luisteren naar de hoeveelheid in je potje wilskracht, heel interessant is. Niet om te veroordelen, niet om te veranderen, niet om direct toe te geven, maar wel om te vertragen en te luisteren. Want waar we niet naar luisteren, blijft ons sturen. Blijf ons onbewust sturen.
Ik zou ook er niet naar kunnen luisteren en dagen slechtgezind rondlopen. Mijn gezin hard aanpakken voor mini feiten. Nukkig en mokkend doen wat ik te doen heb en steeds minder zin hebben. Of ik kan stoppen. Ik kan luisteren. Ik kan ontdekken wat er echt is. Wat teveel is en wat te weinig. En diep uit mijn binnenste het antwoord laten komen over wat ik nu echt nodig heb. Op dit moment, wanneer mijn weerstand het hoogst is, kan ik er tegen vechten en mijn omgeving belasten. Of ik kan mezelf ervoor veroordelen. Of ik kan ernaar luisteren.
Vertragen. Woorden geven. Voelen. Opnieuw woorden geven. Uitspitten. Begrijpen. Onderzoeken. Testen. Inzicht. Oplossing. Gelukkig.
Gelukkig voelen is geen toeval.
