Elke dag. Ja, ik bedoel elke dag. Opnieuw en opnieuw. Elke dag opnieuw vertelt me iemand dat ze niet graag gevoelig zijn. Dat ze wilden dat ze minder gevoelig waren. Dat ze van hun gevoelens vanaf willen. Dat gevoelens lastig zijn. En stom. En dat zij stom zijn omdat ze te gevoelig zijn.
Binnenin bloedt telkens mijn hart. Elke keer opnieuw. Verdrietig dat je jezelf zo kan afkeuren. Dat je je eigen wegwijzers zo verkeerd begrijpen kan. Dat je zo in de war bent over hoe je voor jezelf het beste zorgt. Dat je je gevoelens als verkeerd interpreteert terwijl ze je meest helpende richtinggevers zijn. Zij zijn juist. En menen het goed met je. Meestal echter volg je je hoofd. Wat je denkt en wat je denkt te weten. Wat je leerde. Van anderen. Wat ze je vertelden over hoe je met je gevoelens om moest gaan. Maar wat als wat je leerde niet juist was? Wat als gevoelens niet bedoeld zijn om te onderdrukken of te negeren. Wat als het juist richtinggevers zijn van je zenuwstelsel om je te vertellen hoe je met deze situatie het beste omgaat. Dan is wat je het meeste helpt tijd maken om naar je gevoelens te luisteren.
Sommige mensen zijn er beter in om naar hun gevoelens te luisteren. Misschien is jouw hoofd stiller en hoor je ze beter? Of misschien zijn jouw gevoelens heel sterk en moeilijk te negeren. Misschien ben je nieuwsgierig van aard en ben je juist benieuwd naar wat ze zeggen.
Of nog beter, misschien maak jij tijd om naar ze te luisteren? Misschien ontdekte je al dat naar gevoelens luisteren enorm leuke bijwerkingen heeft. Zoals, gevoelens kalmeren indien je naar hen luistert. Of gevoelens vertellen je wat goed voor je is en wat niet. Of gevoelens zijn best goed te verdragen. Of gevoelens volgen is inspirerend.
Gevoelens zijn geen vervelende nevenwerkingen van het lichaam. Zij zijn de richtinggevers naar wat er dient te gebeuren in je leven. Indien je vertraagt en ernaar luistert. Echt luistert. Niet zoekend naar een manier om ervan af te geraken. Niet weglopend en er een hekel aan hebbend. Maar stoppen en luisteren. Vertragen en horen wat ze te zeggen hebben, kunnen zij je leiden naar gelukkig zijn. Veel beter dan je hoofd met al zijn programmaties en met al zijn filters ooit zal kunnen.
Bedenk dat jij de lucky one bent die je gevoelens kan registreren.
Stel het omgekeerde is het geval: je bent iemand die zijn gevoelens niet kan horen, niet weet wat die voelt en ziet dat anderen zoveel meer voelen en begrijpen dan jij. De volgende keer dat je niet zo emotioneel meer wil zijn, bedenk dan dat jij juist de lucky one bent die je gevoelens kan registreren. Jij bent de gelukzak die het wel allemaal voelt en dus ook kan weten wat je beste strategie en aanpak is.
Vertragen en je gevoelens voelen is de weg naar gelukkig zijn.
Zo, je had het helemaal verkeerd begrepen. Of iemand had het je helemaal verkeerd uitgelegd. Vertragen en je gevoelens voelen is de beste weg naar gelukkig zijn. Grappig niet. Dat je dat niet wist. Maar je weet het nu. Elk gevoel vertelt je de waarheid over jezelf, je leven en je levensomstandigheden. En deze waarheid houdt ook je beste pad in. Naar jezelf. Naar je zelfaanvaarding. Naar verwerking. Naar juiste beslissingen.
Van te gevoelig naar gelukkig. Luister en je weet wat je te doen staat. Had je er maar eerder tijd voor gemaakt.
Case
Marcy is een lieve vrouw met twee volwassen kinderen. Hun band is goed en ze praten veel met elkaar, waardoor Marcy zich erg gelukkig prijst. Ook de band met haar echtgenoot is eerlijk, open en aangenaam. Veel gaat er dus goed en vaak is Marcy dankbaar. Maar er is iets waar Marcy ze letterlijk van wakker ligt tijdens de nacht. Er is iets waar ze zich dagelijks zorgen over maakt en uren over piekert. De reden waar ze zich zorgen over maakt is haar gewicht. Al sinds haar jeugd worstelt Marcy met haar gewicht. Zolang ze zich kan herinneren, eet ze teveel en weegt ze echt te veel. Maar hoe vaak ze er ook aan begint, het schijnt haar nooit te lukken om hiervan af te geraken. Elk nieuw dieet, elk nieuw plan, elk goed voornemen, verdwijnt na een paar dagen volhouden. Maar Marcy kan en wil zich er niet bij neerleggen. Als ze dat doet, is ze helemaal verloren, daar is ze zeker van. Dan wordt ze een tientonner, een walvis, een dikke koe. Maar ook nu is ze niet mager, en dat stoort haar mateloos. Elke ochtend checkt ze haar buik en billen of er iets veranderd is en ze is altijd teleurgesteld. Wakker worden is vreselijk. Marcy zou willen dat ze op een ochtend gewoon niet meer moet wakker worden, tenminste niet in deze vreselijk realiteit van overgewicht.
Toen Marcy dagelijks begon te oefenen in het aanwezig zijn in haar lichaam en in het voelen van haar energie, die stroomt door haar lichaam, begon er zich stilletjes aan een weg te vormen uit deze vreselijke ochtenden. Normaal zou ze denken over haar gewicht, en haar mislukking, zou ze zich beschaamd voelen en wanhopig. Zo verliepen de meeste ochtenden. In de plaats daarvan deed ze de ademhalingsoefening en kon ze positieve emoties ervaren i.p.v. negatieve. De eerste ochtenden ademde ze haar afkeur in over haar lichaam en ademde ze liefde uit. Dat voelde al veel beter. Daarna ademde ze haar wanhoop in en aanvaarding uit. Ja, dat voelde ook al beter. Nu ademt ze vooral dankbaarheid in en dankbaarheid uit. Zo verlopen haar ochtenden vandaag zonder afkeur.
Nu ze niet meer zo wanhopig was kon ze opnieuw in haar lichaam leven en voelen wat gezond voor haar was en wat niet. Wat ze graag at, eet ze nu in kleine mate als een geschenkje aan zichzelf en voor de rest eet ze heel veel gezonde voeding, zodat ze zich gevuld en voldaan voelt. Dat voelt zo juist. Een gevuld en warm gevoel, gecombineerd met haar lievelingssnoep, op regelmatige basis. Langzaam begon Marcy af te vallen. Zonder slechte gevoelens. Ze is benieuwd waar ze zal geraken.
PS. Heb je mijn gratis download over zelfverbinding al aangevraagd?
